image description

2017 Alle rechten voorbehouden door © Harry van Hest

Blogartikel

30co - MIJN LEVEN IN EEN THEATERBUREAU (Deel 2) - Wies Andersen Show

Het zou exact 35 jaar duren eer ik te weten kwam waarom op 20/04/82 mijn keurig geparkeerde auto werd open gebroken en weggesleept onder het toeziend oog van de politie. Waarom ik vol ongerustheid in het politiecommissariaat zat en een slapeloze nacht doormaakte. En mocht Herman Verbaet, de latere oprichter van Studio’s Amusement, ooit deze tekst te lezen krijgt zal ook hij eindelijk begrijpen, of beter ‘weten’ want ‘begrijpen’ blijft moeilijk, wat mijn toenmalige werkgever bezielde die bewuste avond. Lees even mee dan maak ik ook jou deelachtig aan dit bizarre verhaal inclusief mijn emoties en die van anderen bij deze bijzondere gebeurtenissen.

Miss verkiezingen

Zoals men in deel 1 van dit verhaal kan lezen, ging het dus goed met mijn presentatorcarrière. Meer en meer aanvragen via diverse kanten kwamen mijn kant op. Hierbij was oa het presenteren van modeshows het soort van opdrachten dat zich geregeld herhaalde. Het feit dat de mode zo snel veranderde koste mij toen geen geld, maar bracht mij geld op. Want dit soort freelance opdrachten factureerde ik dus keurig als deeltijds zelfstandige. Daarnaast kreeg ik ook van de Rik Vervecken mijn toenmalige ‘baas’ geregeld de gelegenheid om verbaal op de voorgrond te treden. Deze opdrachten werden wel niet extra betaald, ik werkte tenslotte bij hem in vast dienstverband, maar ze waren wel goed voor heel wat exposure. Want als Theaterbureau VAK en/of Rik Vervecken iets organiseerden, was de pers er steeds als de kippen bij, gezien zijn happenings doorgaans goed waren voor een pittig verhaal. Of beter nog, bij bv elk van zijn missverkiezingen voorzag Rik ook een persjury en welke journalist wil(de) daar nu niet inzitten!?!

De Strangers & De Nieuwe Gazet

Zelf bleef ik uiteraard ook naarstig mijn voelhoorns uitsteken, steeds op zoek naar opportuniteiten om wereldberoemd te worden. Zo’n kans bood zich plots aan toen De Nieuwe Gazet grote promotieacties ging organiseren om abonnees te werven. Herman Verbaet toentertijd verantwoordelijk voor dat soort promoties van De Nieuwe Gazet, boekte hiervoor op een bepaald moment de AVRO’s Wie Kent Kwis bij VAK. Een slimme zet want die kwis werd gespeeld met koppeltjes die op het punt stonden van te trouwen en wanneer abonneert men zich op een (andere) krant? Als men een nieuw gezin sticht! Op die manier leerde ik dus Herman Verbaet kennen.

Iets later organiseerde Herman ook een reeks evenementen samen met de toen razend populaire Strangers en ‘Bass Pale Ale’ (foto). De Strangers werden daarbij ook geboekt via Rik. Die Strangers waren de eerste ‘BV’s’ die ik ooit had mogen aankondigen in de jeugdclubje ‘Kludde’ (foto). Dus zelfs al had ik niet een echte (presentatie)-opdracht bij deze promotour van de krant, ik zorgde wel dat ik op de meeste van die Stranger-avonden ook aanwezig was. Op die manier leerde ik zowel die Antwerpse barden als Herman dan ook écht kennen en het klikte.

Fusie van de gemeenten rond Antwerpen

Het klikte zelfs in die mate dat toen de Strangers-tour was afgelopen en Herman nieuwe plannen aan het maken was voor een volgende project, hij mij vroeg om de presentaties te doen van het voorprogramma daarvan. ‘De Gazet’ zou namelijk een hele reeks shows gaan doen in het kader van de fusies van de gemeenten rond Antwerpen. (Nvdr In heel België fusioneerden de gemeentes in 1977 Maar Antwerpen kreeg uitstel en die randgemeenten zouden pas fusioneren in 1983). De show waar Herman toen aan dacht was de Wies Andersen Show. Dat was ook een razend populaire televisie kwis die telkens door twee organisaties werd gespeeld ten voordele van een goed doel. Dat zou ook nu de formule zijn. Teams van elk van de twee gemeenten die gingen fusioneren, zouden het tegen elkaar opnemen en de winnaar kon dan een gewonnen geldbedrag overhandigen aan een goed doel uit zijn eigen gemeente (foto).

Om het te schenken bedrag de moeite waard te maken, zou elke Wies Andersen Show gesponsord worden door vier bedrijven, OPEL, ATM, ITT, TOTO die in ruil voor hun sponsorbedrag een aantal proeven kregen in het voorprogramma en ‘hoera’ dat voorprogramma zou ik dus mogen presenteren! Uiteraard was dat een buitenkans! Want een show georganiseerd door een krant is altijd goed voor een heleboel extra media-aandacht. De shows zouden telkens ‘s avonds plaatshebben, dus mijn activiteiten bij mijn vaste job kwamen niet in het gedrang en elke presentatie die ik kon doen was weer goed voor enkele extra dakpannen voor het huisje dat ik aan het restaureren was.

Wies Andersen Show

De preselecties van de Wies Andersen show hadden plaats in het grote auditorium van General Motors in Antwerpen. Dit was helemaal mijn ding! Een spelprogramma met de allures van een echte televisieshow. Wies had tenslotte de mosterd in Amerika gehaald! (Foto’s) Deze repetitie-show met medewerkers van de respectievelijke sponsor-bedrijven werd alvast een succes en kreeg heel wat exposure in De Nieuwe Gazet.oEn toen kwam de première in het Hof Ter Loo in Borgerhout op 20 april '82. Een show met een ploeg van Borgerhout een ploeg uit Merksem telkens onder leiding van hun respectievelijke burgemeester. Voor Borgerhout was dat toen nog Dhr Stappaerts en voor Merksem Dhr Masure. Omdat die burgemeesters participeerden en gezien de te verwachten enorme volkstoeloop, was er zelfs politiebewaking aan de ingang van de zaal. Mijn voorprogramma liep ook hier weer op wieltjes. De supporters gingen uit hun dak, de ploegen verzamelden hun punten en de burgemeesters bereidden zich voor op de finale met Wies, de grote meester himselNet voordat Wies met die finale zou beginnen kreeg ik van een van de twee politieagenten een briefje in de hand gestopt met de nummerplaat van een auto die voor de zaal in de weg stond. Ik dus snel nog even het podium op om dit Immatriculatienummer af te roepen inclusief één of andere grapje, waarna iemand zich naar de uitgang repte. Na dit intermezzo kon Wies starten met het betere werk. Ook dat gedeelte van de show werd een succes. Het publiek leerde niet alleen Wies maar ook het systeem met het vaste panel kennen dat afwisselend zou bestaan uit oud voetballer Vic Mees, basketlegende John Loridon en zangeres Jacky Lafon. Allen vrolijke entertainers die duidelijk wisten wat het publiek kon boeien. Borgerhout won maar meedoen was duidelijk belangrijker dan winnen want elk van de ploegen werd uitgebreid gefotografeerd en zou zijn paragraaf van glorie in de De Nieuwe Gazet krijgen (foto).

Een onaangename verrassing

Na de show werden er langs alle kanten complimenten uitgewisseld. Herman en Wies waren super tevreden en lieten ook verstaan dat mijn bijdrage helemaal was wat ze ervan verwacht hadden. Apetrots stond ik dus nog mee wat na te kaarten met Wies, Herman en de burgemeesters terwijl ondertussen het decor ed werd afgebroken. Om te zorgen dat mijn spullen hierbij niet in de weg zouden liggen dacht ik °ik breng ze alvast naar mijn auto°. Maar dat werd een onaangename verrassing!

Gezien het feit dat ik die avond als een van de eersten bij de zaal was gearriveerd, stond mijn auto lekker dicht bij de ingang van het Hof ter Loo, dacht ik. Toen ik nu buiten stapte was ik meer dan ontzettend verbaasd dat mijn auto daar niet meer bleek te staan!?! En dat terwijl er twee politieagenten heel de tijd zowat op die auto hadden staan kijken. Gelukkig waren ze er nog dus ik vraag aan hen of ze iets ‘onregelmatig’ hadden gezien?

Agent A : ‘Wel euh… ja en nee’

Agent B: ‘Die auto is weggesleept! Ik heb jou daarstraks nog de nummerplaat laten afroepen van de auto die ervoor stond om de takelwagen wat plaats te geven’

Agent A: ‘Het was de eigenaar zelf die de wagen is komen weghalen, hij had de papieren bij zich ’

Dit laatste kon uiteraard want de wagen waar ik mee reed was niet mijn eigen auto maar de firmawagen van het theaterbureau waar ik weliswaar ook mijn woon-werk verkeer mee mocht doen.

Shit! Wat bezielde er Rik om plots ‘out of the blue’ over te gaan tot zulk een radicale interventie? Ik begreep er totaal niets van. Het was natuurlijk al laat op de avond en dan gebeurde het wel eens dat hij van iets te veel ‘vitamientjes’ had genoten, maar waarom nu, waarom met mij, waarom hier… Hier was hij helemaal niet bij betrokken, dus wat kon ik in zijn ogen dan fout hebben gedaan?

Politiebureau

Totaal overstuur ging ik terug de zaal in. Toen Herman Verbaet hoorde wat er gebeurd was, reageerde die even verbaasd als ik zelf, maar hij nam direct een initiatief. Hij zei: ‘kom mee, we gaan naar Quality Inn’. Dat hotel in Borgerhout naast de ring dat al ontelbare keren van naam en beleid wisselde was toen en nu nog onder de naam van Van der Valk, de tweede thuis van Rik. De kans dat wij hem daar zouden vinden was dan ook zeer groot. Persoonlijk was ik geen vragende partij voor een confrontatie zo laat op de avond met Rik, maar Herman was vastbesloten hem zijn gedacht te zeggen en stormde dus iets later de bar van het hotel binnen met mij schoorvoetend achter hem. 

Jammer, Rik was er niet. Nu ja jammer voor de emotie van Herman, maar persoonlijk was ik eerder opgelucht en als ik er nu over nadenk had mijn toekomst in de evenementenwereld er helemaal anders kunnen uitzien als Rik er die avond wel zou geweest zijn. Herman raadde mij aan van alleszins nog even langs het politiebureau te gaan om aangifte te doen van het ‘verdwijnen’ van mijn auto, iets wat ik met een klein hartje dan maar ging doen. Ik hoor de agent van wacht nog zeggen toen ik het proces verbaal ondertekende: ‘Ja jongeman, ik denk wel dat gij uw job kwijt bent’

Of dat klopt kan je volgende woensdag lezen in het derde en laatste deel van dit verhaal.

Foto's: oa Wim Van Goethem- De Nieuwe Gazet

11 likes

Wenst u meer informatie?

Wenst u meer informatie omtrent de mogelijkheden voor uw evenement, of zoekt u een coach die uw communicatieve vaardigheden kan aanscherpen?
Dan kan u altijd vrijblijvend contact opnemen via volgende link: